|
18 oktober 2009
Top weekend in Berghem!
Donderdagavond vertrokken we naar Berghem voor de
laatste race van het seizoen. Mijn doel was om opnieuw in de top 10 te
rijden en zo de 8ste plaats in het Nederlands Kampioenschap veilig te
stellen. Geen gemakkelijke opgave aangezien het startveld nog steeds erg
sterk was. De concurrentie was erop gebrand om mij nog voorbij te
streven in de seizoensfinale. Ik had 7 punten voorsprong op Robert Jan
Jansen en 9 punten voorsprong op Roy van Deijne. Mijn doel was dus om
deze twee snelle heren voor te blijven. Plaats 7 was voor mij buiten
bereik. Ik stond voor deze race ongeveer 20 punten achter Roy Geerts.

Op vrijdag was de baan nog erg glad. Het was erg
zoeken naar de juiste grip. Ik heb niet veel gereden, slechts 5 sessies,
doordat ik veel last ondervond van mijn zware verkoudheid die ik begin
van de week opgelopen had. Ondanks dat ik aan de beterende hand was,
ging het rijden nog niet zo soepel als ik zou willen. Ook tijdens de
vier trainingen op zaterdag ging het nog niet lekker. Er was dit weekend
geen geld om een setje nieuwe banden te monteren voor de training, maar
ik had nog een redelijk goede set waarmee ik kon afstellen. De laatste
sessie had ik dan toch een goed ritme te pakken en kon ik goede tijden
noteren die niet ver van de top afzaten. Met een tevreden gevoel
besloten we de trainingen. Met een goede nachtrust zou ik toch redelijk
fit aan de start van de race kunnen verschijnen.
De vrije training ging wel goed. Ik kon mezelf
goed warm draaien en had een vrije baan voor me. Ik zette de 10de tijd
neer en was daar erg tevreden mee. Het verschil van 0,914 met de snelste
tijd vond ik nog wat veel, maar ik hoopte dit te kunnen verkleinen in de
kwalificatie als we allemaal op nieuwe banden zouden staan.

Met de tijden van de zaterdag in m'n achterhoofd
en mijn eigen tijden van de dag ervoor had ik mezelf tot doel gesteld
een 45,5 te rijden. Dit zou goed moeten zijn voor een top 10 klassering
en ongeveer een halve seconde achter de pole. Mijn kwalificatie verliep
erg goed. Ik verliet op het juiste moment de pitsstraat waarmee ik een
vrije baan voor me creëerde. Ik kon mijn snelheid per ronde opvoeren en
reed mijn tot doel gestelde 45,517. Ondanks deze tijd voelde de kart
toch niet helemaal goed aan. Ik had weer teveel grip, maar we vermoeden
dat dit werd veroorzaakt door een iets te lage bandenspanning. Groot was
mijn verbazing toen ik na de kwalificatie zag dat de pole position werd
gereden in 44,677. Een zeer snelle tijd. Ik zat hier 0,840 seconden
achter, wat dus iets meer was dan het verschil in de afgelopen races. Nu
waren de omstandigheden een stuk lastiger op de nog steeds gladde, koude
baan. Met de 11de tijd was ik uiteraard wel tevreden. Mijn directe
concurrenten stonden achter me. Helaas was mijn teamgenoot Jesse Jan
niet zo goed op weg. Met de 18de plaats presteerde hij onder zijn kunnen.
We hoopten dan ook dat hij in de race het verschil zou kunnen maken.

De start van de eerste race verliep weer chaotisch.
Er gingen weer wat jongens op elkaar, maar ik kon er met wat scherp
inzicht mooi omheen sturen. Ik verloor een plekje aan Cleirbout, maar
kon hem een ronde later alweer terughalen. Ik zat toen eigenlijk achter
de kopgroep aan van ongeveer 8 man. Ik kon goed volgen achter Raymakers
en Jim Ringelberg. Doordat ik niet sneller was dan de rijders
voor me, maar wel een grote voorsprong opbouwde door achter deze mannen
aan te gaan reed ik geen spannende race. Halverwege de wedstrijd begon
ik het zwaar te krijgen en ging ik kleine foutjes maken waardoor ik de
aansluiting verloor. Een paar rondes voor het einde was ik zo moe dat ik
steeds grotere fouten ging maken en de groep achter me steeds dichter
bij kwam. Van Deijne plaatste een goede actie in de hairpin en ik moest
hem laten gaan. Ik finishte als 9de, compleet uitgeput. Blijkbaar had ik
nog teveel last van mijn verkoudheid. Aan de ene kant balen, maar aan de
andere kant een geweldig resultaat aangezien ik de eerste rondes gewoon
achter de eerste 8 aan kon rijden.

Bij de start van de tweede race was er weer een
crash in de eerste bocht. Ook hier kon ik omheen sturen. Ik sloot aan
achter Cleirbout, maar kon hem niet volgen en verloor in de daarop
volgende ronde twee plekken aan de snel opkomende Ringelberg en Jansen.
In de 3de ronde werd Ringelberg er hard afgezet in de hairpin. Ik kon de klapper
gelukkig net ontwijken en achter Jansen aangaan. Hij was een stuk
sneller en ik verloor al snel de aansluiting. Opnieuw reed ik een
eenzame race. Een paar rondjes later werd ik ingehaald door Trompert die
ook een stuk sneller was. Ik kon de grip niet goed krijgen en reed geen
geweldige tijden. Jesse Jan was inmiddels goed op stoom en reed al
achter me. Doordat Robert Jan Jansen voor me reed besloot hij achter me
te blijven om zo m'n 8ste plaats in het NK niet in gevaar te brengen.
Twee rondjes voor het einde viel Robert Jan terug met motorproblemen en
zag m'n teammaatje z'n kans schoon om me in te halen. Zo finishten we
als 8ste en 9de in de tweede race.

In het dagklassement ben ik 7de geworden. Een mooi
resultaat. Jesse Jan is 9de geworden en zo stond Erpo met twee rijders
in de top 10 op de laatste NK race van het seizoen. Uiteindelijk besloot
ik het Nederlands Kampioenschap op de 8ste plaats. Wat een geweldig
debuutseizoen in de DD2! Volgende week volgt een uitgebreide terugblik
op het seizoen.
Remo
|