27 september 2009

Weekend van de gemiste kansen in Genk

Dit weekend verzamelde het Erpo team zich in het Belgische Genk voor alweer de 7de ronde van het Nederlands Kampioenschap. Het seizoen nadert zijn einde en de spanning loopt op zondag hoog op in de paddock.

Donderdagavond zijn we gearriveerd in Genk waar ook Dennis Raaijmakers al was met zijn opa en oma die hem altijd bijstaan. Nadat we onze aanhangers hadden neergezet en onze campers op de speciale campingplaats hadden geparkeerd zijn we vroeg naar bed gegaan om zo fit mogelijk aan de vrijdagtraining te kunnen beginnen. Deze begon ik rond 11 uur. Nadat we de tent met z'n allen hadden opgebouwd kon ik beginnen aan mijn tweede sessie. De kart had weinig grip, wat betekende dat het testwerk zeker resultaat had gehad. Met het vorderen van de dag steeg het gripniveau van de baan en begon de kart beter te rijden.

Op zaterdag hebben we nog wat kleine aanpassingen gedaan voordat ik in de 3de sessie van de dag met nieuwe banden de pitsstraat uitreed. Deze sessie bleek dat de kart nog steeds veel grip had en in een aantal bochten opnieuw begon te stuiteren. De tijd die ik op dat moment reed was niet verkeerd, maar de top reed toch 6 tienden sneller. Na wat laatste aanpassingen zijn we na de 5de sessie gestopt. Het werd namelijk erg koud en zo kon ik m'n banden sparen voor de vrije training van zondag. 's Avonds hebben we met het hele team een zeer gezellige barbecue gehouden om mijn vaders verjaardag te vieren.

In de vrije training kon ik geen lekker ritme vinden. Er reden constant andere rijders in de buurt waardoor ik geen vrije ronde kon vinden. Ik zette de 13de tijd neer. Niet super, maar ook niet slecht. Ik ben toch nooit op m'n best in de eerste training. Voor de kwalificatie gingen er weer nieuwe bandjes op en stond ik volledig geconcentreerd in de pitsstraat opgesteld. Ik wachte op het juiste moment met wegrijden en creëerde een vrije baan voor me in mijn eerste rondje. Vanaf m'n tweede rondje kon ik dus de snelheid opbouwen en iedere ronde m'n tijd verbeteren. Echter, ik was niet elke ronde foutloos en ook in m'n laatste rondje maakte ik weer een fout die me tijd kostte. Ik was dus erg ontevreden over m'n kwalificatie omdat ik wist dat ik met deze kart simpelweg verder naar voren moest kunnen staan dan de 13de plaats met een rondje 53.798.

Ik had een goede start en kon aan de binnenkant mooi m'n plek verdedigen en zelfs nog iets winnen door rechts te blijven door de eerste bocht. Daarna volgt de bocht naar links en daar gingen meteen al drie rijders op elkaar. Ik kon rechtsom ontwijken, maar moest daarbij ver buiten de ideale lijn waardoor ik veel vuil en zand oppikte op m'n banden. M'n grip was meteen helemaal weg. Daardoor kwamen er in de eerste ronde meteen al wat rijders langs. Ik kreeg de grip niet terug, hoe hard ik ook met de kart gooide. Het heeft tot de 3de ronde geduurd voordat ik weer grip kreeg. Inmiddels reed ik ergens rond de 20ste plaats. Echt balen! Ik kon gelukkig wel het gevecht aangaan, maar zag dat de top 10 snel verdween. Ik kon nog wat jongens inhalen uit mijn klasse en gelukkig zag Bart Nuy, die leidde in de Plus dat ik achter hem zat en toen ik hem voorbij stak op het rechte stuk liet hij me netjes gaan. Ik finishte als 12de. Gezien de eerste fase van de race niet eens slecht. Ik baalde er wel van, want ik had zeker in de top 10 kunnen rijden.

De tweede race moest ik aan de buitenkant starten. In de opwarmronde ging het echter mis met het formeren. Ik blijf in de bochten altijd lang op de racelijn rijden om zo min mogelijk vuil op te pikken. Voor mij stond Meindert van Buuren op de 10de plaats. Hij reed echter nog aan de rechterkant op het stuk richting de kantine. Ik bleef even achter hem aangezien Beuvink druk aan het gebaren was naar hem en ik dacht dat hij wel terug naar links zou gaan. Ik wilde er dan niet naast rijden om zo een aanrijding te voorkomen. Op dat moment schiet Johnny van der Sanden mij voorbij (hij stond 14de), waarschijnlijk omdat hij geen risico wilde nemen en ook niet helemaal begreep wat er aan de hand was. Ik besloot maar achter hem aan te gaan. De officials hadden dit uiteraard allemaal niet in de gaten en ik verwachtte dan ook dat ze de start gewoon zouden geven. Ik ging er vol op en kwam geweldig weg.

Voor mij ging iedereen naar de binnenkant waardoor ik vrij baan kreeg. Ik ging de eerste bocht daardoor wat ruim in wat me uiteindelijk weer wat plaatsen kostte. Iets voor me werd Ringelberg het gras opgeduwd, maar hij kreeg z'n kart meteen terug op de baan. Ik moest weer wat uitwijken en verloor weer wat posities. Vanaf dat moment kon ik goed volgen, maar elke keer als een snellere coureur me inhaalde schoot er wel een ander met hem mee. Hierdoor verloor ik steeds meer de aansluiting. Uiteindelijk zat ik zelfs achter de zwaar in gevecht verkerende Plussers. Die overigens ook in gevecht waren met gewone DD2'ers. Het gebruikelijke duw- en trekwerk was weer niet van de lucht. Voor me werd mijn teamgenoot Jesse Jan er nog even grof afgezet door Roy Geerts die daarmee alweer zijn 3de officiële waarschuwing van dit seizoen kreeg. Met de gebeurtenissen uit de eerste race erbij kan geconcludeerd worden dat de mentaliteit van veel rijders steeds slechter wordt. Het lijkt wel of het er iedere race agressiever aan toe gaat. Er is totaal geen respect meer voor elkaar.

Doordat ik steeds achter de gevechten zat eindigde ik de race als 16de. En dat terwijl ik snel genoeg was. Ik heb het in de races dus aardig laten liggen. Erg zonde, want er is dit weekend weer hard gewerkt door iedereen om alles zo optimaal mogelijk klaar te krijgen. Dit keer was ik echter niet zo scherp als anders. In het dagklassement ben ik 13de geworden.

Over drie weken staat het allerlaatste NK op de agenda. Deze race zal weer in Berghem verreden worden op de Estoril lay-out. Een mooie baan om te rijden. Wij kunnen van tevoren nog twee keer trainen zodat we dan weer de snelheid en scherpte zullen hebben om opnieuw in de top 10 te rijden.

Remo