7 - 8 juni 2008

Chrono - KNAF NK 2, Veldhoven

Na het slecht verlopen eerste NK hebben we de kart diezelfde week nog uit elkaar gehaald. We vonden bijna onmiddellijk de oorzaak van de slechte prestatie: het frame was doorgescheurd achter de stoel. Dat verklaarde het onberekenbare gedrag en het feit dat we helemaal niets konden afstellen. Een grote domper en eventjes leek het erop dat het seizoen voorbij was. Er was namelijk geen budget om een nieuw chassis aan te schaffen. Mijn vader kwam gelukkig met een noodoplossing. De resterende races van het seizoen zal ik op zijn Intrepid Silverstone chassis rijden. Deze kart heeft hij in de winter overgenomen van Joey Vonk. We hebben alle onderdelen overgezet van mijn kart naar die van hem. Helaas konden we geen tijd vrijmaken om nog een keertje van tevoren te testen. Het was dus afwachten wat de race zou gaan brengen. Ik was er nog niet helemaal gerust op dat dit namelijk de oplossing zou zijn. Mijn doel was nog steeds om de prestatie van Spa te herhalen, waar ik 0,8 sec achter de top zat. Na de twee teleurstellingen op Veldhoven en Berghem wist ik niet of ik nog wel thuishoorde in de Senioren klasse. Helemaal nu er al meerdere rijders waren overgestapt naar de Olympische klasse. In deze klasse rijden mensen die over het algemeen het niveau van de Senioren niet aankunnen, omdat daar toch veel Europese rijders tussen zitten met veel grotere budgetten dan mijzelf. Het was dus afwachten.

Donderdagochtend zijn we naar Veldhoven gereden. Eerst hebben we alles opgebouwd, Chris Groen, Willem Kroes en Dennis Kroes gingen vandaag ook trainen. De lay-out was iets anders dan ik gewend ben, namelijk in plaats van het korte en langzame “Mickey Mouse” gedeelte gingen we rechtdoor waardoor de baan een stuk sneller werd. De dag verliep super. De kart lag van het begin af aan zeer goed en ik kon kleine afstellingen uitproberen. Ook de voorremmen werkte super en ik begon er aan te wennen. De remkracht is echt geweldig!! Uiteindelijk reed ik slechts 0,6 seconde achter de snelste tijd van de dag. Een goed resultaat, een nog beter gevoel en het vertrouwen kwam weer terug.

Ook de vrijdag verliep voorspoedig. Ik behield de aansluiting en werd zeker niet weggereden. Het gat met de top werd wel iets groter, maar dat gebeurt eigenlijk ieder weekend wel. Dat heeft toch te maken met de middelen die de andere rijders wel hebben en de trainingsarbeid die ik mis. Ook reed iedereen vanaf de 3^de training op nieuwe banden terwijl ik het moest doen met banden waar al twee dagen mee getraind was. Een goed gevoel overheerste en ik kon niet wachten tot de kwalificatie zou gaan beginnen op zaterdag. ’s Avonds kwam ook Maciej Krolikowski nog. Hij zou het weekend weer sleutelen voor Dennis Kroes. Het werd dus steeds gezelliger.

De eerste training van zaterdag verliep goed, het verschil met de rest was redelijk groot, maar dat kwam door de oude banden waar ik mee reed. Ik wist dat ik een goede afstelling had voor de nieuwe banden en maakte me niet druk. In de kwalificatie zijn we met een iets te hoge bandenspanning weggegaan. Ik had vanaf de eerste ronde een zeer goede grip en reed m’n snelste tijd al in de 4^de ronde. Echter, normaal gesproken rij ik pas m’n snelste tijden rond de 10^de ronde. Na een rondje of tien merkte ik dat het er niet meer inzat en ging ik rustiger rijden om de banden wat te koelen. Hierna kon ik niet meer in het juiste ritme komen en ik verbeterde mijn tijd dan ook niet meer. De baan werd ook slechter aangezien er steeds meer rijders de pits ingingen. Ik besloot een paar ronden voor het einde van de kwalificatie ook maar te stoppen. Een 22^ste tijd was het resultaat. Van de 23 deelnemers lijkt dit misschien niet heel goed, maar ik zat slechts 0,7 seconde van de pole position af. Een hele grote verbetering ten opzichte van de laatste race en een hele opluchting. Ik kon aansluiten bij het veld zoals ik dat ook had bij de eerste race op Spa. We waren allemaal erg tevreden.

De start van de eerste race was niet goed. Ik reageerde net te laat en verloor m’n plek aan Edwin van Gerven. In de eerste bocht ging het meteen al mis en ik dook snel naar binnen om de klappers te ontwijken. Ik koos de goede kant en kwam de eerste bocht goed door. M’n slechtere start bleek dus een mazzeltje te zijn. Ik overleefde ook de hairpin en na de eerste ronde reed ik op de 12^de plaats. Ik kon de aansluiting behouden met de rijders voor me. De kart lag super en de motor pakte goed op. Na een paar rondjes kwamen de jongens die er in de eerste bocht afgingen dichterbij. Als eerste werd ik ingehaald door Ringelberg, ik kon nog een tijdje bij hem blijven, maar daarna gingen de Sodi-rijders Siemensma en Cortel erlangs en verloor ik net teveel tijd om te kunnen aansluiten. Ik finishte als 17^de en was zeer tevreden met de snelheid. Ik reed opnieuw slechts 0,7 sec achter de toptijden en kon goed volgen.

De zondag begon met een vrije training. Deze reed ik opnieuw op de oudere banden en daardoor lag de kart niet goed. De tijden waren slecht, maar ik wist waar het door kwam en maakte me niet druk voor de tweede race.

De start van de race was niet verkeerd. Ik kon m’n positie niet helemaal behouden, de snellere jongens waren er snel voorbij, maar achter me was het dringen geblazen. Ik kreeg al in de opwamrronde een paar keer wat tikken van Robert Nieuwenhuis, maar uiteraard maak ik me daar niet echt druk om. Na zoveel jaar racen weet je dat sommigen denken dat je er nog zenuwachtig van wordt. Dit is echter al lang niet meer het geval. Na de start reed hij nog steeds achter me. Ik had vermoedelijk een iets te lage bandenspanning, want de eerste rondes raakte ik toch wel snel de aansluiting kwijt. In vierde ronde duwde nummer 40 Nieuwenhuis me in de snelle linker op het vuile gedeelte en ging hij er langs. Zeker geen nette actie, maar ja. In de daarop volgende chicane verremde hij zich volledig en ik aarzelde geen moment en dook er aan de linkerkant met veel risico langs. Je moet elke kans die je krijgt benutten en remmen heeft geen zin. Ik had m’n plek weer terug en de kart begon iets beter te rijden. In de 6^de ronde zat de nummer 40 opnieuw fout. In de hairpin, eind rechte stuk, probeerde hij ongeveer anderhalve kartlengte dicht te remmen en dook, op het moment dat ik instuurde, vol over m’n voorkant heen. Einde race, want zowel de stuurstang, rechter spoorstang en fussee waren krom. Ik kon m’n stuur niet eens meer draaien omdat de spoorstang tegen m’n gaskabel bleef zitten. Ik rolde de kart het gras in en dat ging zeer moeizaam omdat m’n rechtervoorrem ook vastzat. De remschijf was krom. Een vroege uitvalbeurt waardoor ik als 22^ste werd geklasseerd. Ik baalde vooral van de domheid van zijn actie nadat hij me vanaf het begin heeft lopen bumperen. Jammer genoeg heeft de organisatie het allemaal gemist.

Het was een aardige klus om alles weer recht te krijgen. Helemaal omdat Willem Kroes van Kartshop Amsterdam geen stuurstangen meer had voor mijn verouderde Silverstone chassis. Uiteindelijk had ik dus een andere iets langere stuurstang gemonteerd. Ik mocht als 20^ste starten in de derde en laatste race. De start was niet goed. Ik verloor een plek aan Donny Verschueren en ging als 21^ste het rechte stuk op. Ik verdedigde m’n lijn, maar toch kwam Kleingeerts er nog tussendoor in de hairpin. Een knappe actie van hem. Ik merkte al snel dat de kart toch niet meer zo goed lag als op zaterdag. Misschien toch niet helemaal de juiste setup teruggezet in de haast. Ik reed een vrij kleurloze race die ik opnieuw als 17^de finishte.

In het dagklassement ben ik uiteindelijk als 20^ste geklasseerd. De snelheid zat er eindelijk weer in en ik kijk dan ook uit naar de volgende race op Kerpen die telt voor het Chrono kampioenschap. Zowel in het NK als in de Chrono Challenge sta ik 22^ste. In de stand om de Rotax Grand Finals sta ik nu 18^de. Met het oog op de twee slechte resultaten in april en mei ben ik zeker erg tevreden. In Kerpen zal ik er alles aan doen om nog beter voor de dag te komen. Mijn doel is om het gat met de top verder te verkleinen. Toch zal dit heel moeilijk gaan worden aangezien ik wederom geen tijd zal hebben om tussendoor te trainen. Evengoed heb ik een goed gevoel voor de komende wedstrijd. Vorig seizoen reed ik in Kerpen immers mijn beste race van het jaar en eindigde ik als 9^de in de NK race van de NAB.

Remo