|
19-08-2007
NAB HB CUP 4 in Amsterdam
Dit weekend stond de
laatste HB CUP wedstrijd van het seizoen op het programma. In de
tussenstand stond ik 6de. Een stuk beter dan in het NK. De
CUP wedstrijden zijn voor mij dit seizoen dan ook beter verlopen dan het Nederlands Kampioenschap. Ik kon zelfs nog 3de worden in
de eindstand als het allemaal goed zou verlopen dit weekend. Met de
dreigende sluiting van Kartbaan Amsterdam kon dit ook nog eens de
allerlaatste wedstrijd worden op dit circuit.
De dinsdag voor de
race ben ik nog even wezen trainen, omdat het in Berghem drie weken
geleden erg slecht ging. Ik hoorde van de baaneigenaar, dhr. Crevels,
dat hij het SBS6 programma Hart van Nederland had uitgenodigd om te
filmen en een item over de naderende sluiting van de kartbaan te maken.
Er werd veel gefilmd en uiteindelijk ben ik best vaak in beeld geweest.
Het was erg leuk om mezelf eens op televisie voorbij te zien komen.
Misschien komt het item nog wel op m’n website te staan als het me lukt
om het op de computer te krijgen.
De training op zaterdag ging best goed. Ik heb heel veel afstellingen
geprobeerd. Het nadeel was alleen dat de baan ieder uur veranderde
waardoor de tijden heel erg schommelde. Ik had wel een goed gevoel over
m’n snelheid. Ik zat niet zo ver bij de toppers vandaan. Ik had dan ook
het voordeel te rijden op m’n thuisbaan.
De vrije training op zondag ging erg goed. Het was nog niet zo warm en
de kart lag perfect op de baan. De tijden waren in vergelijking met de
snelsten ook heel goed. Ik zat er maar 3 tienden vandaan. In
tegenstelling tot Berghem, waar het verschil met de top een beschamende
1.3 seconden was.
Voor de kwalificatie had ik dan ook een goed gevoel. Ik wist dat er weer
eens mogelijkheden lagen. Toen ik weg reed uit de pitsstraat voelde ik
een vreemde vibratie in de kart. Iets dat ik nog niet eerder gevoeld
had. Het kwam van rechtsachter me. Het voelde niet aan alsof m’n wiel
loszat, dan trilt de kart namelijk ook heel erg. Ik zette in m’n eerste
ronde wel een tijd neer, uiteraard nog geen goede. Ik besloot het een
rondje rustig aan te doen om erachter te komen wat het was. Het leek wel
alsof m’n motor loszat. Ik kon tijdens het rijden echter niks vinden .
Daarom besloot ik twee rondjes te gaan trappen om in ieder geval een
kwalificatietijd neer te zetten en dan maar naar binnen te gaan om te
kijken wat er aan de hand was.
Echter, toen ik volgas door de bocht bij de pitstraat reed werd ik op
m’n schouder geraakt door m’n rechterachterband! Ik spinde, maar kon de
kart nog op de baan houden, toen ik zag dat het niet alleen m’n wiel
was, maar ook m’n tandwiel en een stuk as. M’n hele achteras was dus
afgebroken! Zoiets heb ik zelf nog nooit meegemaakt. Ik ben uit m’n kart
gesprongen en heb hem veilig in het gras getild. Ik kon dus het grootste
deel van de kwalificatie bekijken vanaf de kant.
Er was aardig wat schade aangericht. Het tandwielsupport was krom door
de klap. Het tandwiel zelf was uiteraard ook krom door het stuiteren
over het asfalt en m’n ketting kon ik zeker weggooien. Gelukkig had ik
nog een reserve-as liggen en kon ik wat onderdelen van m’n oude Intrepid
afhalen. De radiateurslang was ook doorgesneden door het tandwiel toen
de as brak. Zelfs m’n overall is gescheurd door de klap waarmee ik
geraakt werd door de achterband. Door het vroege uitvallen stond ik als
laatste gekwalificeerd.
De start van de eerste race was erg slecht. Ik liet een klein gaatje
vallen in de bocht voor het rechte stuk. Jammer genoeg werd er door de
voorste jongens meteen gasgegeven na de bocht waardoor ik er niet meer
bij kon komen. Ik kon de rijders voor me kort volgen, maar na een paar
rondjes begon de kart weer eens moeilijk te sturen, zoals zo vaak
gebeurd als het warmer is. Het was inmiddels aardig warm geworden en de
afstelling van de vrije training was op dit moment niet meer de juiste.
Doordat ik de kwalificatie slechts twee rondjes heb gereden heb ik
daarvan niets gemerkt en niks veranderd aan m’n afstelling voor de race.
Ik kon niet onder de 54 seconden per ronde komen en moest er alles aan
doen om het gat met de rijders voor me niet te groot te laten worden.
Dit was tevergeefs. Doordat er toch nog een uitvaller was en iemand
spinde kon ik naar plek 9 rijden. Niet het resultaat waarmee ik voor de
3de plaats in de eindstand kon gaan. Mijn naaste concurrent
voor deze plek werd namelijk netjes 6de.
De tweede race ging van start en ik kwam nu wel goed weg. Ik pakte in
eerste instantie twee plaatsen, maar doordat degene voor me remde werd
ik buitenom weer ingehaald. Doordat het kouder was geworden had ik m’n
afstelling hetzelfde gelaten en ik merkte dat de kart weer goed lag. Ik
kon goed aanhaken en pushte degene voor me om hem proberen in te halen.
Na vier rondjes kwam ik op volle snelheid aan bij de bocht naar de
kantine toe en zag ik degene voor me spinnen. Op datzelfde moment ging ik
zelf ook de rondte in en gleed ik vol tegen zijn kart. Mijn
linkerachterwiel zat nu tussen zijn rechterachterwiel en z’n
achterbumper in. Ik zag ook dat het was gaan regenen en dat was dan ook
de reden dat we daar stonden. We sprongen allebei uit de karts en tilde
ze van elkaar af en vervolgde onze weg. Bij start/finish werd de rode
vlag gezwaaid en gezegd dat we terug moesten naar het Parc Fermé. Het
was te gevaarlijk om op slicks door te rijden.
We krijgen allemaal tien minuten om te besluiten of we door wilde rijden
op slicks of dat we regenbanden wilde monteren. Bijna iedereen koos
ervoor om op regenbanden te gaan rijden, ondanks dat het inmiddels al
weer droog was. Twee kozen ervoor om op slicks te blijven staan. Een
moedige keuze op een gladde baan. Er mocht verder niets veranderd worden
aan de karts. Stabi’s, spoorbreedte, bougies moesten allemaal hetzelfde
blijven zodat de situatie voor iedereen hetzelfde zou zijn. Helaas
begonnen sommigen wel hun spoorbreedte te vervangen en werd daarop
besloten door de Wedstrijdleiding dat iedereen dan maar met hun breedtes
aan de gang konden. Toen iedereen klaar was konden we weer verder. Er
was besloten dat de race opnieuw zou beginnen met de startopstelling
zoals die was voordat de race begon en de volledige racetijd zou worden
gereden. Een compleet nieuwe race dus.
De herstart verliep super. In de regen is het altijd lastig, maar ik
kwam als 5de de eerste bocht door. Doordat de baan aan het
opdrogen was had ik een hele lage bandenspanning gekozen. Echter, ik zat
een paar tienden te laag, want er vormde zich al een treintje van
rijders achter me. De twee die op slicks stonden kwamen er al snel
achter dat ze de verkeerde keuze hadden gemaakt, want de baan was nog
veel te glad. De eerste die me voorbij ging was Chris Groen. Hij had de
snelheid goed te pakken. Hij haalde me in bij het uitkomen van de
pitstraat. Ik kon naast hem blijven en m’n positie verdedigen in de
volgende haarspeldbocht linksom. Chris bleef naast me en we gaven elkaar
net genoeg ruimte. Opkomen rechts stuk had Chris de betere lijn en moest
ik m’n positie afstaan. Het was een mooi en eerlijk gevecht. De rondes
daarop werd ik door nog twee man ingehaald. Doordat er nog wat
uitvallers bij kwamen kon ik de 6de plaats vasthouden.
Uiteindelijk finishte ik op deze positie. Het was een mooie race in de
regen voor mij.
Doordat ik in de tweede race 6de ben geworden kon ik alsnog
de 4de plaats in de eindstand van de HB CUP 2007 innemen. Op
1 puntje voorsprong van de nummer vijf. Onder de omstandigheden
waaronder ik race, qua tijd en budget ben ik meer dan tevreden met deze
vierde plaats. Nu maar hopen dat het tij nu ook zal keren in de races om
het Nederlands Kampioenschap! De eerstvolgende wedstrijd is al over twee
weken in Veldhoven.
Remo
|