NEWSBIOGRAFIEGALLERYRESULTSVERSLAGENSPONSORSLINKS
 

 


19-08-2007

NAB HB CUP 4 in Amsterdam

Dit weekend stond de laatste HB CUP wedstrijd van het seizoen op het programma. In de tussenstand stond ik 6de. Een stuk beter dan in het NK. De CUP wedstrijden zijn voor mij dit seizoen dan ook beter verlopen dan het Nederlands Kampioenschap. Ik kon zelfs nog 3de worden in de eindstand als het allemaal goed zou verlopen dit weekend. Met de dreigende sluiting van Kartbaan Amsterdam kon dit ook nog eens de allerlaatste wedstrijd worden op dit circuit.

De dinsdag voor de race ben ik nog even wezen trainen, omdat het in Berghem drie weken geleden erg slecht ging. Ik hoorde van de baaneigenaar, dhr. Crevels, dat hij het SBS6 programma Hart van Nederland had uitgenodigd om te filmen en een item over de naderende sluiting van de kartbaan te maken. Er werd veel gefilmd en uiteindelijk ben ik best vaak in beeld geweest. Het was erg leuk om mezelf eens op televisie voorbij te zien komen. Misschien komt het item nog wel op m’n website te staan als het me lukt om het op de computer te krijgen.

De training op zaterdag ging best goed. Ik heb heel veel afstellingen geprobeerd. Het nadeel was alleen dat de baan ieder uur veranderde waardoor de tijden heel erg schommelde. Ik had wel een goed gevoel over m’n snelheid. Ik zat niet zo ver bij de toppers vandaan. Ik had dan ook het voordeel te rijden op m’n thuisbaan.

De vrije training op zondag ging erg goed. Het was nog niet zo warm en de kart lag perfect op de baan. De tijden waren in vergelijking met de snelsten ook heel goed. Ik zat er maar 3 tienden vandaan. In tegenstelling tot Berghem, waar het verschil met de top een beschamende 1.3 seconden was.

Voor de kwalificatie had ik dan ook een goed gevoel. Ik wist dat er weer eens mogelijkheden lagen. Toen ik weg reed uit de pitsstraat voelde ik een vreemde vibratie in de kart. Iets dat ik nog niet eerder gevoeld had. Het kwam van rechtsachter me. Het voelde niet aan alsof m’n wiel loszat, dan trilt de kart namelijk ook heel erg. Ik zette in m’n eerste ronde wel een tijd neer, uiteraard nog geen goede. Ik besloot het een rondje rustig aan te doen om erachter te komen wat het was. Het leek wel alsof m’n motor loszat. Ik kon tijdens het rijden echter niks vinden . Daarom besloot ik twee rondjes te gaan trappen om in ieder geval een kwalificatietijd neer te zetten en dan maar naar binnen te gaan om te kijken wat er aan de hand was.

Echter, toen ik volgas door de bocht bij de pitstraat reed werd ik op m’n schouder geraakt door m’n rechterachterband! Ik spinde, maar kon de kart nog op de baan houden, toen ik zag dat het niet alleen m’n wiel was, maar ook m’n tandwiel en een stuk as. M’n hele achteras was dus afgebroken! Zoiets heb ik zelf nog nooit meegemaakt. Ik ben uit m’n kart gesprongen en heb hem veilig in het gras getild. Ik kon dus het grootste deel van de kwalificatie bekijken vanaf de kant.

Er was aardig wat schade aangericht. Het tandwielsupport was krom door de klap. Het tandwiel zelf was uiteraard ook krom door het stuiteren over het asfalt en m’n ketting kon ik zeker weggooien. Gelukkig had ik nog een reserve-as liggen en kon ik wat onderdelen van m’n oude Intrepid afhalen. De radiateurslang was ook doorgesneden door het tandwiel toen de as brak. Zelfs m’n overall is gescheurd door de klap waarmee ik geraakt werd door de achterband. Door het vroege uitvallen stond ik als laatste gekwalificeerd.

De start van de eerste race was erg slecht. Ik liet een klein gaatje vallen in de bocht voor het rechte stuk. Jammer genoeg werd er door de voorste jongens meteen gasgegeven na de bocht waardoor ik er niet meer bij kon komen. Ik kon de rijders voor me kort volgen, maar na een paar rondjes begon de kart weer eens moeilijk te sturen, zoals zo vaak gebeurd als het warmer is. Het was inmiddels aardig warm geworden en de afstelling van de vrije training was op dit moment niet meer de juiste. Doordat ik de kwalificatie slechts twee rondjes heb gereden heb ik daarvan niets gemerkt en niks veranderd aan m’n afstelling voor de race. Ik kon niet onder de 54 seconden per ronde komen en moest er alles aan doen om het gat met de rijders voor me niet te groot te laten worden. Dit was tevergeefs. Doordat er toch nog een uitvaller was en iemand spinde kon ik naar plek 9 rijden. Niet het resultaat waarmee ik voor de 3de plaats in de eindstand kon gaan. Mijn naaste concurrent voor deze plek werd namelijk netjes 6de.

De tweede race ging van start en ik kwam nu wel goed weg. Ik pakte in eerste instantie twee plaatsen, maar doordat degene voor me remde werd ik buitenom weer ingehaald. Doordat het kouder was geworden had ik m’n afstelling hetzelfde gelaten en ik merkte dat de kart weer goed lag. Ik kon goed aanhaken en pushte degene voor me om hem proberen in te halen. Na vier rondjes kwam ik op volle snelheid aan bij de bocht naar de kantine toe en zag ik degene voor me spinnen. Op datzelfde moment ging ik zelf ook de rondte in en gleed ik vol tegen zijn kart. Mijn linkerachterwiel zat nu tussen zijn rechterachterwiel en z’n achterbumper in. Ik zag ook dat het was gaan regenen en dat was dan ook de reden dat we daar stonden. We sprongen allebei uit de karts en tilde ze van elkaar af en vervolgde onze weg. Bij start/finish werd de rode vlag gezwaaid en gezegd dat we terug moesten naar het Parc Fermé. Het was te gevaarlijk om op slicks door te rijden.

We krijgen allemaal tien minuten om te besluiten of we door wilde rijden op slicks of dat we regenbanden wilde monteren. Bijna iedereen koos ervoor om op regenbanden te gaan rijden, ondanks dat het inmiddels al weer droog was. Twee kozen ervoor om op slicks te blijven staan. Een moedige keuze op een gladde baan. Er mocht verder niets veranderd worden aan de karts. Stabi’s, spoorbreedte, bougies moesten allemaal hetzelfde blijven zodat de situatie voor iedereen hetzelfde zou zijn. Helaas begonnen sommigen wel hun spoorbreedte te vervangen en werd daarop besloten door de Wedstrijdleiding dat iedereen dan maar met hun breedtes aan de gang konden. Toen iedereen klaar was konden we weer verder. Er was besloten dat de race opnieuw zou beginnen met de startopstelling zoals die was voordat de race begon en de volledige racetijd zou worden gereden. Een compleet nieuwe race dus.

De herstart verliep super. In de regen is het altijd lastig, maar ik kwam als 5de de eerste bocht door. Doordat de baan aan het opdrogen was had ik een hele lage bandenspanning gekozen. Echter, ik zat een paar tienden te laag, want er vormde zich al een treintje van rijders achter me. De twee die op slicks stonden kwamen er al snel achter dat ze de verkeerde keuze hadden gemaakt, want de baan was nog veel te glad. De eerste die me voorbij ging was Chris Groen. Hij had de snelheid goed te pakken. Hij haalde me in bij het uitkomen van de pitstraat. Ik kon naast hem blijven en m’n positie verdedigen in de volgende haarspeldbocht linksom. Chris bleef naast me en we gaven elkaar net genoeg ruimte. Opkomen rechts stuk had Chris de betere lijn en moest ik m’n positie afstaan. Het was een mooi en eerlijk gevecht. De rondes daarop werd ik door nog twee man ingehaald. Doordat er nog wat uitvallers bij kwamen kon ik de 6de plaats vasthouden. Uiteindelijk finishte ik op deze positie. Het was een mooie race in de regen voor mij.

Doordat ik in de tweede race 6de ben geworden kon ik alsnog de 4de plaats in de eindstand van de HB CUP 2007 innemen. Op 1 puntje voorsprong van de nummer vijf.  Onder de omstandigheden waaronder ik race, qua tijd en budget ben ik meer dan tevreden met deze vierde plaats. Nu maar hopen dat het tij nu ook zal keren in de races om het Nederlands Kampioenschap! De eerstvolgende wedstrijd is al over twee weken in Veldhoven.

Remo