11-11-2007

Monteursrace, Genk

Zoals ieder jaar stond ook dit seizoen weer de Monteursrace in Genk op het programma. Deze race wordt speciaal georganiseerd voor niet-licentiehouders. De startvelden zijn elk jaar weer erg groot en er doen heel veel verschillende rijders mee. De snelheidsverschillen zijn daardoor ook altijd erg groot, maar het gaat in Genk dan ook vooral om de gezelligheid. Mijn vader reed dit jaar voor de tweede keer mee. Zoals het bij de monteursrace hoort was ik aanwezig als zijn monteur. De rollen omgedraaid dus! Van onze groep rond Kartshop Amsterdam deden ook Marco Kroes, Maciej Krolikowski, Daniel Koning en Ruud van Tiel mee. Daarnaast waren Willem en Lia Kroes, Dennis Kroes met Marjolein Anssems en Jill Eilbracht ook aanwezig. Een gezellige boel dus.

Van tevoren hadden we nog twee keer op Amsterdam getraind. Dat was ook wel nodig, want m'n vader had sinds de race van vorig jaar niet meer gereden. Helaas kwam het er dit jaar gewoon niet van. Financieel en ook vanwege te weinig tijd kon hij niet trainen. Ik reed voor het eerst sinds jaren weer eens 11 races in een seizoen namelijk. De twee trainingen gingen goed. We hadden zowel een droge als een regenachtige dag en "senior" heeft veel rondjes kunnen rijden. Hij reed dit keer op mijn oude Intrepid Silverstone en met mijn racemotor. Dit was zeker een verbetering ten opzichte van de oude Trulli JT2 waar hij vorige keer nog mee reed.

Op donderdagmiddag zijn we naar Genk vertrokken zodat we alvast de tent konden opzetten. Door de storm kwamen we echter niet verder dan het frame van het dak. Op vrijdag en zaterdag konden we lekker gaan trainen. Het is geen moment droog geweest en dus zijn we op zoek gegaan naar een goede regenafstelling. Vrijdag reed senior op Mojo regenbanden van mij. Op zaterdag was iedereen gearriveerd en konden we de tent met z'n allen opzetten. Maciej, Marco en Willem, die alleen zaterdag reed, stonden met ons in de tent. We reden op zowel zachte Vega W4 als op medium zachte Bridgestone regenbanden. Dit ging een stuk beter en naarmate de dag vorderde ging m'n vader steeds sneller.

Op zondag waren er eerst twee vrije trainingen. Aangezien een groot deel van de concurrentie over hele zachte banden beschikte besloot ik om ook maar een setje superzachte regenbanden te halen. We hadden gehoopt op droog weer, aangezien we van vorig jaar nog twee nieuwe setjes zachte Maxxis MS banden hadden. Deze konden we nu opnieuw niet gebruiken en ik koos voor de Bridgestone YJP's. Hierop rijden normaal gesproken de ICC's. De trainingen verliepen erg goed, al moest senior nog wel wennen aan het grote verschil met de nieuwe banden.

Zoals ieder jaar werd de startopstelling bepaald door loting. Het startveld werd ingedeeld in even en oneven nummers. De startopstelling van de tweede serie zou de omgekeerde volgorde zijn van de gelote startopstelling van de eerste serie. Mijn vader starte in serie 1 als 16de en in serie 2 als 7de. De eerste 30 rijders zouden doorgaan naar de hoofdfinale. De anderen rijden de troostfinale. Het voornaamste doel voor ons was om m'n pa sneller te laten rijden dan vorig jaar en om vooral meer strijd te kunnen leveren. De hoofdfinale was een secundair doel en we wisten dat dat een hele moeilijke opgave zou worden.

De eerste serie ging heel erg goed. De start was prima. Het was nog steeds licht aan het regenen en de baan was goed nat. Senior verloor geen plaatsen en kon het gevecht meteen aangaan. Naarmate de race vorderde werd hij wel ingehaald door een aantal rijders, maar hij kon zelf ook wat plaatsen pakken. De race was erg spannend, omdat Maciej op de 1ste plaats reed, Marco mooie gevechten had en ook m'n vader mooie dingen liet zien. Uiteindelijk finishte hij als 15de.

De tweede serie werd het al droger en iets warmer, alhoewel de baan nog steeds nat was. Dit keer ging het minder makkelijk, omdat met deze omstandigheden het gewicht meer gaat meespelen. Ook de geringe ervaring van senior was niet in ons voordeel. Hij startte als 7de en kwam goed weg. De snellere rijders waren er al snel voorbij, maar hij kon mooi in een grote groep blijven rijden. Een groepje waar ook Marco Kroes in reed. Voor deze groep schoot iemand van de baan af. Toen m'n pa hem naderde aarzelde hij net iets te lang met inhalen, bij de bocht voor de kantine, en werd hij zelf ingehaald. Die jongen zette zijn kart tegen die van senior waardoor hij spinde en wat plaatsen verloor. De aansluiting met de groep was weg en hij kon niet meer terugkomen. Hij finishte als 18de. Jammer genoeg was dit net niet genoeg om ons te plaatsen voor de hoofdfinale. De eerste 15 uit elke groep gingen door en m'n pa was 16de geworden. In de troostfinale had hij de 3de startplaats.

De baan droogde nu steeds sneller op, maar was nog wel erg koud en glad. De klasses voor ons reden op zowel regenbanden als slicks. Het zou een lastige keuze worden voor velen. De hoofdfinale zou na ons komen. Daarin starte Marco als 26ste en Maciej als 3de. Ik koos ervoor om m'n vader op regenbanden te laten staan, omdat hij weinig ervaring heeft met een gladde, opdrogende baan. Ook gaf hem dit de mogelijkheid om in te halen naast de ideale lijn, waar het nog wel nat was. En om natuurlijk te blokkeren op het droge gedeelte. We hadden nog wel de tandwielverhouding aangepast aan de drogere omstandigheden. De pole position stond ook op regenbanden, de nummer 2 op slicks. Daarachter ook bijna iedereen op slicks. Al bij het wegrijden bleek dat we de juiste keuze hadden gemaakt. M'n vader ging er als snelste vandoor en kon zijn banden goed warm rijden. De slicks hadden het heel moeilijk.

Senior had een geweldige start en pakte meteen de 2de plaats. Hij bleef een tijd lang op deze positie, maar kon het helaas niet vasthouden. Hij verloor nog 3 plaatsen en finishte als 5de. Het was een heel erg leuk weekend, erg gezellig en we konden goed meekomen. Volgend jaar is onze doelstelling om zeker de hoofdfinale te rijden. Als m'n vader iets meer kan trainen moet dit zeker mogelijk zijn!

Remo